Marie-Oirsbeek

Deze uitroep van verwondering, die lange tijd in gebruik is geweest bij boeren van de streek, zou zijn oorsprong hebben gehad in de onvergelijkelijke schoonheid van Marie, de enige dochter van een heer te Oirsbeek. Vele ridders vroegen haar hand; daar niet een van hen haar in schoonheid gelijk kwam werd zij ontroostbaar en stierf aan een geheim verdriet.

Na haar dood hoorden de bewoners van de streek op de plaats, waar vroeger het kasteel van haar vader stond, lange zuchten stijgen uit het riet. Marie werd te Oirsbeek begraven en alle jaren kwamen de jonge dochters van het dorp een palmtak steken op haar graf.

Volgens anderen was Marie een heks. Zij verstiet al haar vrijers en maakte ze zo wanhopig , dat zij haar naam, als in waanzin, gedurig uitriepen.

Op haar beurt werd Marie verliefd op een jonker van Amstenrade. Deze versmaadde haar, omdat zij geen goede naam had. Dat trok zij zich aan en stierf van verdriet.

Op haar doodsbed vermaakte zij Oirsbeek aan Amstenrade, die van toen aan verenigd bleven.

Pierre Kemp

Oirsbeek